Ensaluti
LA VORTARO VORTARO
Por malfermi la vortaron, alklaku la supran butonon. Klarigoj pri kiel uzi la vortaron troveblas ĉe "Helppaĝoj".
“La Vortaro”Pilger: “BER”Bick: “Esperanto-dansk”
Helpo: * ? Pli....
LA TUJMESAĜILO TUJMESAĜILO
Per ĉi tiu tujmesaĝilo vi povas babili kun aliaj uzantoj de lernu!. Por ekigi la mesaĝilon, alklaku unu el la supraj butonoj. Pliaj informoj troveblas ĉe "Helppaĝoj".
Lingvodemandoj
Kiam uzi -a (adjektivformon) kaj kiam -e (adverbformon)?
Klarigo
La finaĵon -a havas adjektivo. Adjektivo rilatas al substantivo kaj indikas kvaliton aŭ econ. Ĝi respondas al la demando "kia?" kaj deklinaciiĝas kiel la substantivo, al kiu ĝi rilatas.
La finaĵon -e havas adverbo. Ĝi precizigas verbojn, adjektivojn kaj aliajn adverbojn laŭ la maniero, loko, cirkonstanco ktp. kaj respondas al la demandoj "kie?", "kiel?", "kiam?".
La diferenco inter adjektivo kaj adverbo estas tio, ke adjektivo povas rilati nur al substantivo (aŭ al substantivo kaj verbo samtempe), dum adverbo rilati al substantivo NE povas!
Ekzemploj
Ŝia rakonto estas interesa. - Ŝia rakonto estas interesa.
Ŝi rakontas interese. - Ŝi rakontas interese.
Tio estas bona. - Tio estas bona.
Estas bone. - Estas bone.
La ĉambro estas varma. - La ĉambro estas varma.
En la ĉambro estas varme. - En la ĉambro estas varme.
La koloro de ŝiaj haroj estas bela. - La koloro de ŝiaj haroj estas bela.
Ĉi tie estas tre bele. - Ĉi tie estas tre bele.
Somere estis tre varma vetero. - Somere estis tre varma vetero.
Lia amiko estas tute prava. - Lia amiko estas tute prava.